Wzór
Strona zaczyna od 100. Każdy błędny element odejmuje punkty zależnie od tego, jak mocno komuś szkodzi, a odjęcie w ramach jednej reguły jest ograniczone.
pageScore = clamp(0, 100,
100 − Σ weight(impact) × min(failingElements, 10)
rules
)
siteScore = mean(pageScore) // każda strona liczy się tak samoPo co jest ten limit
Jeden zepsuty szablon potrafi wygenerować czterysta identycznych błędów — na przykład siatka produktów, w której żaden link nie ma dostępnej nazwy. Bez limitu ta strona dostaje zero i nadal dostaje zero, gdy naprawisz połowę. Wynik, który się nie rusza, to wynik, którego nikt nie sprawdza.
Ograniczenie odejmowania do 10 elementów na regułę sprawia, że liczba reaguje na postęp. Pełna liczba stoi zawsze obok, więc nic nie jest ukrywane — limit zmienia wynik, nie raport.
Czym ta liczba nie jest
To nie jest procent zgodności, a 100 nie znaczy „zgodne”. Znaczy, że na stronach, które udało nam się odczytać, nie zawiodła żadna automatyczna reguła. Automatyczne sprawdzenia obejmują mniej więcej jedną trzecią WCAG; reszta — kolejność fokusu, czy tekst alternatywny cokolwiek mówi, czy własny komponent zachowuje się jak wzorzec, który naśladuje — wymaga człowieka.
Każda strona kryterium mówi, czy pokrywa je automatyczna reguła. Tam, gdzie nie pokrywa żadna, mówimy to wprost, zamiast zostawiać lukę, którą mógłbyś odczytać jako zaliczenie. Zobacz co testy automatyczne znajdą, a czego nie.
Co dokładnie się uruchamia
Oceny
Ocena to skrót myślowy na rozmowę z klientem, nic więcej. 95 i 96 to ta sama witryna.
Stosujemy to do siebie
Każdy build tej witryny skanuje ten sam silnik, a build przepada, jeśli pojawi się cokolwiek poważnego. Za pierwszym razem znaleźliśmy trzynaście błędów kontrastu na własnej stronie głównej — to dobry argument za ciągłym skanowaniem i kiepski za ufaniem przeglądowi projektu.